نسل‏كشي یک قوم ایرانی توسط رژيم باكو

 

 

جمشيد غلامي

 

اخيراً تالش‏هاي ايران شمالي (جمهوري آذربايجان) تحت فشارها و محدوديت‏هاي شديدي از سوي رژيم باكو قرار گرفته‏اند، تالش‏ها كه جمعيت آنها بين يك تا يك و نيم ميليون نفر مي‏باشد، از اقوام اصيل ايراني هستند كه درمناطق جنوبي ايران شمالي ساكن هستند. زبان تالشي از گروه زبانهاي ايراني و شبيه زبان فارسي است. شهر لنكران مركز منطقة تالش‏نشين است. تالش‏ها، پس از انعقاد عهدنامه‏هاي سياه گلستان و تركمانچاي و بخصوص در دوره حاكميت كمونيسم، تحت فشارها و آزارهاي دايمي قرار داشته‏اند. پس از فروپاشي كمونيسم و حاكميت رژيم پان‏تركيستي و ضداسلامي بر ايران شمالي، فشارها و آزارها بر تالش‏ها افزونتر شد. رژيم باكو به طور رسمي ايدة ضد اسلامي پان‏تركيسم و پان‏آذريسم را تبليغ و ترويج مي‏كرد و به تالش‏ها به ديدة‌ «قوم بيگانه» نگاه مي‏كرد... بر اثر ستم‏هاي تاريخي و تشديد اين ستم‏ها پس از فروپاشي شوروي، تالش‏ها بپاخاسته و با رهبري قهرمان‏ملي ايران‏شمالي «ژنرال علي‏اكرام همت‏اف» حكومت مستقل «جمهوري تالش ـ مغان» را به مركزيت لنكران تشكيل دادند ... اين حكومت از سوي ارتش باكو مورد حمله قرار گرفت و رهبر آن كه قهرمانانه مقاومت كرده بود، دستگير و زنداني شد. مدت زندان وي 12 سال به طول انجاميد و درنهايت با كوشش‏هاي سياسي تالش‏ها از زندان آزاد شد، در حالي كه بر اثر 12 سال زندان وتحمل شكنجه‏ها درمعرض مرگ قرار داشت. رژيم باكو تابعيت شهروندي را سلب كرد و رهبر قهرمان تالش‏ها مجبور شد از كشور خارج شده و فعاليت‏هاي خود را براي احقاق حقوق ابتدايي تالش‏ها در خارج ادامه دهد...

رژيم باكو كه به صورت رسمي «پان آذريسم و سكولاريسم» را به عنوان ايدئولوژي ملي! (دولتي) اعلام كرده و از معرفي اسلام به عنوان دين رسمي در قانون اساسي خودداري ورزيده است، همواره از سوي تالش‏ها كه مسلماناني عملگرا هستند، نگران مي‏باشد و به همين جهت طي سالهاي گذشته، اقدامات متعددي  براي تضعيف تفكر ديني و ايجاد فاصله ميان دين و تالش‏ها در منطقة تالش‏نشين انجام داده است. به دليل همجواري تالش ـ مغان با ايران، آمريكا و اسراييل نيز علاقة بخصوصي به اين مناطق نشان مي‏دهند. هيأتهاي آمريكايي و اسراييلي يكي پس از ديگري به اين مناطق گسيل مي‏شوند و با ايجاد مراكز مختلف ، تفكر ضد اسلامي را در ميان تالش‏ها تبليغ مي‏كنند. درمناطق تالش‏نشين، آمريكايي‏ها و اسراييلي‏ها با پوشش‏هايي نظير راه‏سازي، كشاورزي، فعاليت‏هاي بشردوستانه و ... حضور دارند. آمريكايي‏ها هر سال تعدادي از دانشجويان و دانش‏آموزان تالش را گزينش كرده و آنها را تحت آموزش قرار مي‏دهند. همچنين گروههاي وهابي نيز كه از سوي شيوخ مرتجع عرب حمايت مي‏شوند، اخيراً فعاليت‏هايي را در منطقة تالش ـ مغان آغاز كرده‏اند. اما همة اين اقدامات نتوانسته است در رويكرد عمومي تالش‏ها تأثير بگذارد.

رژيم باكو تالش‏ها را به عنوان قومي ايراني و خطرناك تلقي مي‏كند و انواع محدوديت‏ها را در حق آنها روا مي‏دارد. منطقة‌ تالش ـ مغان جزو مناطق بسيار عقب ماندة ايران شمالي مي‏باشد و اكثر روستاها و بخش‏هاي اين مناطق از خدمات برق، گاز، راه، آب آشاميدني بهداشتي محروم هستند. پس از فروپاشي و با گذشت 16 سال از تشكيل دولت باكو، در اين مناطق حتي يك كارگاه ايجاد نشده است. علاوه بر اين، كارگاهها و كارخانه‏هايي كه در دورة شوروي بود، تعطيل شده است. رژيم باكو با انجام اينگونه اقدامات، كوشش دارد تا تالش‏ها مجبور شوند به مناطق ديگر ايران‏شمالي و باكو مهاجرت كنند...

تالش‏ها در ساختار دولتي رژيم باكو نيز جايگاهي ندارند و هيچ يك از وزيران و مقامات ارشد و حتي مديران مياني در دستگاههاي مختلف اقتصادي، فرهنگي، نظامي و اجتماعي از قوم تالش نمي‏باشند.  علاوه بر اين ، انتشار مطبوعات و كتاب به زبان تالشي ممنوع است. تكلم به زبان تالشي در راديو و تلويزيون نيز ممنوع مي‏باشد و هيچ برنامه‏اي به اين زبان پخش نمي‏شود.

در حقيقت مي‏توان گفت كه رژيم باكو، تالشها را در محاصرة اقتصادي، سياسي و فرهنگي قرار داده و گام به گام  و به تدريج پروژة‌ نسل‏كشي تالش‏ها را اجرا مي‏كند. اين نسل‏كشي سفيد (بدون خونريزي) به گونه‏اي طراحي شده است كه مي‏توان پيش‏بيني كرد پس از پنجاه سال ديگر اثري از قوم تالش در ايران شمالي باقي نماند و نسل‏كشي تالشي‏ها با موفقيت پايان يابد.

اما روشنفكران و نخبگان تالش به مقاومت در مقابل رژيم باكو برخاسته‏اند. رژيم باكو پي‏درپي از دموكراسي و آزادي مطبوعات و بيان دم مي‏زند. به گونه‏اي كه حتي نشريات ضد اسلامي در باكو منتشر مي‏شوند و درباره پيامبر اسلام، اهل بيت(ع)، مراجع تقليد و تشيع مقالات اهانت‏آميز منتشر مي‏كنند!...

مقامات باكو مدعي هستند كه اقوام ساكن در ايران شمالي از آزادي برخوردار هستند و مي‏توانند نشريه و كتاب منتشر كنند...

اخيراً نخبگان تالش براي نخستين بار پس از سقوط «جمهوري تالش ـ مغان» اقدام به انتشار نشريه‏اي به نام «تالشي صدو» (صداي تالش) كردند. شماره نخست (صداي تالش) به سردبيري «نوروز محمداف» منتشر شد. در اين نشريه از درج مطالب سياسي و انتقادي پرهيز شده و تنها اخبار و مطالب ادبي به زبان تالشي درج شده بود...

به دنبال انتشار اين نشريه، رژيم باكو دستگيري گستردة نخبگان و فعالان فرهنگي تالش را آغاز كرد. در نخستين اقدام، مأموران امنيتي رژيم باكو «ائلمان قلي‏اف» دبير تحريريه «صداي تالش» را ربودند و با هجوم به منزل وي، رايانه و وسايل شخصي‏اش را به غارت بردند، «علي نصيراف» معاون مركز فرهنگي تالش نيز در باكو از سوي افراد ناشناس ربوده شد و با گذشت چندين روز، خانوادة وي اعلام كرد كه از سرنوشت نصيراف اطلاعي در دست نيست.

«نوروزمحمداف» (سردبير صداي تالش) از نخبگان و چهره‏هاي فرهنگي شاخص تالش‏ها كه از شهرت علمي در ايران، روسيه و مراكز تحقيقي جهان برخوردار است، دستگير و زنداني شد...

برخي از نخبگان و فعالان فرهنگي تالش نيز كه درانتشار نخستين شماره «صداي تالش» همكاري داشتند، دستگير و زنداني شدند.

مقامات رژيم باكو از اعلام اتهام دستگيرشدگان خودداري مي‏كنند، زيرا در ايران شمالي همه مي‏دانند كه هنگام دستگيريهاي گروهي، رژيم دو اتهام صادر مي‏كند: «تلاش براي كودتا و خيانت به ميهن!» اين اتهامها در حقيقت همان اتهامهايي هستند كه استالين با تمسك به آنها ميليونها نفر را كشت و ميليونها نفر را در سيبري زنداني كرد. در حالي كه مقامات باكو سكوت كرده‏اند، «راميز محمداف» وكيل نوروزمحمداف (سردبير زنداني صداي تالش) اعلام كرد كه به گفتة مقامات امنيتي، اتهام دستگير شدگان «خيانت به ميهن!» است. اما تالش‏ها و افكار عمومي مي‏داند كه تنها جرم دستگيرشدگان اين است كه تالشي هستند  و جرات كرده‏اند براي نخستين بار طي چهارده سال اخير و در دورة‌ حكومت علي‏اف‏ها نشريه‏اي به زبان تالشي (فارسي) منتشر كنند.

تا زماني كه ايدة ضداسلامي «پان تركيسم و پان آذريسم» به عنوان ايدئولوژي دولتي از سوي رژيم باكو ترويج مي‏شود و از سوي ديگر، حكومتي استبدادي در قالب اين شعارها به غارت منابع كشور و چپاول ثروتهاي عمومي مشغول است، طبيعي است كه تقابل ميان مردم ايران شمالي (اعم از آذري، تالشي، لزگي، آوار و ...) با رژيم استبدادي مركزي ادامه يابد. و در اين ميان تالش‏ها و تاتها بيش از هر قوم ديگري در ايران شمالي تحت ستم قرار دارند. زيرا آنها به زبان فارسي (تالشي) حرف مي‏زنند...

تالش‏ها مانند ديگر اقوام ايران شمالي هويت ايراني و پيوندي تاريخي با ايران دارند. به نظر مي‏رسد، حمايت معنوي و فرهنگي از تالش‏هاي مظلوم ايران شمالي وظيفه فرد فرد ما ايراني‏هاست.

 

ممنوعیت حجاب توسط دولت باکو

منبع : (روزنامه يني مساوات « مساوات نو » / چاپ باکو ، نويسنده اورخان ـ 7/10/86)

 

پيش‌نويس قانون تحصيلات دولت باکو در پي كشمكش‌هاي طولاني، سرانجام روز گذشته جهت بررسي تسليم پارلمان شد. لازم به ذكر است، ماده مربوط به حجاب در اين قانون خانم‌هاي محجبه را در مدارس، دانشگاه‌ها و ساير ادارات با مشكلاتي روبرو خواهد ساخت. زیرا به موجب این قانون ، خانمهای محجبه نمیتوانند به تحصیل و تدریس در مراکز آموزشی بپردازند و استخدام انها در ادارات نیز ممنوع است .

ایران شمالی  كشوري مسلمان‌نشين است و در مدارس و دانشگاه‌هاي آن هزاران خانم محجبه مشغول به تدريس يا تحصيلند. بي‌ترديد، در صورت عدم حذف ماده مربوط به ممنوعيت حجاب از قانون تحصيلات، شمار بسياري از شهروندان ما از تدريس يا ادامه تحصيل امتناع خواهند كرد. يعني حق اشتغال و تحصيل افراد نقض خواهد شد.

حاجي ايلقار ابراهيم‌اوغلو رييس مركز دفاع از آزادي اعتقادات ديني در مصاحبه با روزنامه «يني مساوات» گفت: ما دو روز قبل پيش‌نويس قانون تحصيلات را به دست آورديم و با متن آن آشنا شديم. بند يك ماده يازده اين قانون ناقض فاحش حقوق اساسي افراد مي‌باشد. زيرا در آن اساتيد، دانشجويان و شاگردان محجبه از ورود به دانشگاه‌ها و مدارس منع مي‌شوند.

به نظر ابراهيم‌اوغلو، ممنوعيت حجاب، همان ادامه روند ممنوعيت پخش اذان مي‌باشد: «به نظر من، در درون حاكميت گروه خاصي وجود دارد كه براي ايجاد چنين ممنوعيت‌هايي تلاش مي‌كند. يعني من بعيد مي‌دانم كه اين قضيه منعكس كننده موضع حاكميت آذربايجان نسبت به مساله حجاب باشد. فقط گروه خاصي براي ايجاد محدوديت‌هاي هرچه بيشتر در زمينه حقوق بشر از آن جمله آزادي‌ قلم و بيان، آزادي تجمع و اعتقادات ديني تلاش مي‌كنند.

ـ به نظر رييس مركز دفاع از آزادي اعتقادات ديني، اگر مردم در مقابل اين مساله پافشاري كنند، مي‌توان اين گروه مرتجع ( گروه حاکم ) را بر سر جاي خود نشاند: «اگر موضع واحدي در بين باشد، شهروندان  در اين مساله پيروز خواهد شد. نكته اينجا است كه ممنوعيت حجاب، محدوديت پخش اذان، نقض آزادي‌ها و مواردي از اين قبيل مي‌تواند موجب تقويت تمايلات جدايي‌طلبي و افراط‌طلبي شود. بنا بر اين، هر فردي كه وجدان دارد، بايد در چنين وضعيتي موضع خود را نسبت به مساله اعلام كند. مركز دفاع از آزادي اعتقادات ديني اين مساله را با شهروندان، حاكميت و نمايندگان مجلس در ميان گذاشته است. بررسي پيش‌نويس قانون تحصيلات در مجلس با بحث‌هاي جدي همراه بوده و چنانكه ما مطلع هستيم، حتي شماري از نمايندگان حزب حاكم نيز با اين قانون مخالفت كرده‌اند.

به گفته وي، سندي در اعتراض به مساله حجاب، با امضاي برخي شخصيت‌هاي برجسته اجتماعي و سياسي تهيه شده است (رهبران معروف سياسي، روشن‌فكران و شخصيت‌هاي اجتماعي متعددي از جمله علی اکرام علی اف ، عارف علي‌اف، الدار نمازاف، علي كريم‌لي، حاجي ايلقار ابراهيم‌اوغلو، حاجي صابر حسنلي، حكمت حاجي‌زاده، ، محرم ذوالفقارلي، مهمان علي‌اف، راسيم موسي‌بي‌اف، رئوف عارف‌اوغلو، ثابت باقراف، سردار جلال‌اوغلو، سيد جمال و زرتشت علي‌زاده اين سند را امضا كردند.) در اين سند بر ضرورت حذف ماده مربوط به ممنوعيت حجاب تاكيد مي‌شود. در عين حال، تشكل‌هاي ديني مختلف و ساير افراد متدين نيز به اين مساله اعتراض كرده‌اند. به علاوه، ما از اداره مسلمانان قفقاز انتظار داريم كه موضع آشكار خود را در قبال اين مساله اعلام نمايد. حتي در زمان شوروي بعنوان يك رژيم بي‌دين نيز چنين ممنوعيتي وجود نداشت. ولي امروز در ميهن مستقل ما، حجاب ممنوع مي‌شود. نبايد در برابر اين مساله سكوت اختيار كرد. هر فردي بايد جسارت لازم براي اعتراض به اين مساله را داشته باشد».

لازم به ذكر است، هنگام بررسي پيش‌نويس قانون تحصيلات در كميسيون دايمي علم و تحصيل پارلمان، شماري از حاضرين با گنجاندن ماده‌اي در رابطه با ممنوعيت حجاب در اين قانون مخالفت كردند. آبل محرم‌اف رييس دانشگاه دولتي باكو و نماينده پارلمان كه در اين مذاكرات حضور داشت، گفت كه ممنوعيت حجاب با قانون اساسي ایران شمالی و حتي ماده پنج قانون جديد تحصيل مغايرت دارد.

روند جريانات نشان مي‌دهد كه بررسي قانون مزبور در پارلمان واكنش‌ها و اعتراضات جدي را به همراه خواهد داشت. حتي احتمال مي‌رود، مجلس باکو اين پيش‌نويس را جهت اصلاح، بر گرداند و يا  آنرا پس از حذف ماده مربوط به حجاب، تصويب نمايد. به علاوه، منسوبين حاكميت نيز نمي‌خواهند اين مساله باعث درد سر شود.

 

 

 

ظفر قلي‌اف: حاكميت عامل دين را عمدا بزرگ جلوه مي‌دهد

 (روزنامه يني مساوات، نويسنده تامرلان ـ 10/10/86)

 

بي‌احترامي و برخورد مغرضانه حاكميت باکو با ارزش‌هاي ديني و هویت ملی ما ، همچنان ادامه دارد. گاهي اين حملات به دليل مقاومت اجتماعي داخلي، تضعيف مي‌شود. ولي اين فشارها هنوز كاملا از بين نرفته است. ممنوعيت فروش قرآن كريم و پخش اذان، بازداشت دينداران، بسته شدن فروشگاه‌هاي كتب ديني، حساسيت نسبت به حجاب و مواردي از اين قبيل از سوء نيت حاكميت آذربايجان حكايت دارد. در پشت پرده اين اقدامات چه انگيزه‌هاي سياسي وجود دارد؟ تحليلگران سياسي در باره اين موضوع نظرات مختلفي دارند.

به نظر ظفر قلي‌اف كارشناس خبرگزاري «توران»، حاكميت و نيروهاي وابسته به آن، عامل دين را عمدا بزرگ جلوه مي‌دهند: «ما در دو ماه گذشته شاهد بازداشت دسته جمعي دينداران و محدوديت‌هاي مختلفي در زمينه دين شده‌ايم. اخيرا مساله ممنوعيت حجاب مطرح شده است. آنها اين مسايل را عمدا مطرح مي‌كنند. ولي ما نمي‌دانيم هدف آنها چيست؟

به نظر قلي‌اف، حاكميت سعي دارد با مطرح كردن مسايل قبل از موعد، به هدف خود نايل شود: «امكان دارد، حاكميت مي‌خواهد به غرب ثابت كند كه در آذربايجان نيروهاي افراط‌‌طلب اسلامي فعاليت دارند و به همين دليل نمي‌توان دموكراسي را در اين كشور برقرار كرد و محدود كردن آزادي قلم و بيان نيز در اين كشور ضروري است. متاسفانه، غرب در بسياري موارد فريب چنين بازي‌هاي سياسي حاكميت آذربايجان را مي‌خورد.

 

 

فعاليت‌هاي انسان‌دوستانه كميتة امداد امام خميني " ره " در ايران شمالي

 

اخيراً با حضور رئيس كميته امداد امام خميني‌(ره) در باكو به مناسبت فرارسيدن چهاردهمين سالگرد تاسيس كميته امداد خميني‌(ره) در ايران شمالي مراسم باشكوهي شامل اعطاي جهزيه به 200 نوعروس تحت پوشش كميته امداد، مراسم جشن خودكفايي 200 نفر از مددجويان تحت پوشش اين كميته، تجليل از 500 نفر دانش‌آموز و دانشجوي ممتاز و ايتام تحت پوشش كميته امداد، افتتاح مركز تخصصي ـ درماني (كلينيكي) امام علي (ع) در محل كميته امداد خميني‌(ره) در باكو، همايش « بررسي عملكرد 14 ساله كميته امداد و چشم‌انداز آينده فعاليت‌هاي اين كميته در ايران شمالي» با حضور شخصيت‌هاي علمي، فرهنگي، نمايندگان سازمان‌هاي بشردوستانه در باكو برگزار شد. اين موارد به تنهايي گستردگي فعاليت‌هاي كميته امداد خميني‌(ره) در ايران شمالي را نشان مي‌دهد.

نمايندگي كميته امداد خميني‌(ره) در ايران شمالي، به عنوان مهمترين سازمان امدادي در اين خطه شهرت دارد. علت مشهور و ملموس بودن خدمات اين تشكل، شركت كميته امداد خدمات ارزشمندي است كه كميته امداد از زمان فروپاشي شوروي به اقشار نيازمند جامعه ايران شمالي از جمله آوارگان آذري جنگ قره‌باغ، بي‌سرپرستان، معلولان و ساير نيازمندان ارائه كرده است و همچنان با جديت كامل به اين كمك‌ها ادامه مي‌دهد. به ويژه كه طي سال‌هاي اخير، بسياري از سازمان‌هاي امدادي بين‌المللي حتي «برنامه غذاي سازمان ملل» كمك‌هاي غذايي خود را به آوارگان جنگ قره‌باغ متوقف كرده و يا به شدت از ميزان آن كاسته‌اند. اما كميته امداد خميني‌(ره) اعلام كرده است تا زمان رفع نيازها به فعاليت‌هاي بشردوستانه خود در ايران شمالي ادامه خواهد داد.

نگاهي به عملكرد كميته امداد خميني‌(ره) در ايران شمالي در سالهاي اخير نشان مي‌دهد كه اين كميته، فعاليت‌هاي خود در كمك به نيازمندان را توسعه كمي و كيفي قابل توجهي داده است. در بخش توسعه كيفي اين فعاليت‌ها، كميته امداد خميني‌(ره) طرح‌هاي اشتغال‌زايي براي خانواده‌هاي نيازمند را آغاز كرده است. همچنين به همت و تلاش كاركنان كميته امداد خميني‌(ره) در باكو مركز تخصصي ـ درماني (كلينيك) امام علي (ع) در محل كميته امداد خميني‌(ره) در باكو داير شده است كه كمك شايان توجهي به رفع نيازهاي بهداشتي و درماني نيازمندان تحت پوشش كميته امداد امام مي‌كند. علاوه بر اين، كميته امداد خميني‌(ره) طي نزديك به 14 سال فعاليت مداوم وخستگي‌ناپذير در ايران شمالي، بيش از 40 هزار نفر را تحت پوشش دايمي كمك‌هاي انساني از جمله كمك‌هاي غذايي و پوشاك و تهيه مسكن قرار داده است و ده‌ها هزار نفر ديگر سالانه به طور غير دايم از كمك‌هاي شعبات كميته امداد خميني‌(ره) در باكو و ساير مناطق بهره‌مند مي‌شوند. با توجه به همين سوابق درخشان است كه، مقامات باكو در ديدار با حسين انواري سرپرست كميته امداد امام خميني (ره)، فعاليت اين كميته را الگويي براي كمك‌هاي بشردوستانه در سطح جهان ارزيابي كرده‌اند.

اهميت اين موضوع از آن جهت است كه طي سالهاي گذشته كشورهاي غربي به بهانه كمك‌هاي انساندوستانه، به گسترش فعاليت‌هاي ميسيونري و پيگيري اهداف سياسي و ضد اسلامي خود در ايران شمالي پرداخته‌اند و در واقع در قبال كمك‌هاي ناچيز به غارت معنوي، تبليغات عليه اسلام و گسترش نفوذ سياسي خود مشغول شده‌اند. اما كميته امداد خميني‌(ره) نه تنها در ايران شمالي بلكه در ديگر كشورها از جمله تاجيكستان، لبنان و افغانستان پرونده‌اي روشن از كمك‌هاي انساندوستانه در اختيار دارد.

كميته امداد خميني‌(ره) علاوه بر فعاليت گسترده در داخل ايران، در لبنان، سوريه، عراق، افغانستان و تاجيكستان نمايندگي دارد.

واقعيت اين است كه با فروپاشي شوروي و از هم گسستن شيرازه امور و تعطيلي و غارت كارخانه‌ها و مراكز اشتغال، اغلب اهالي به فقر و فلاكت و گرسنگي دچار شدند. بي‌توجهي دولت باكو به فقرعمومي و تلاش براي برپايي سيستم اقتصادي سرمايه‌داري و آزاد، بدون اعتنا به خرد شدن ميليونها تن از اهالي در زير بار سنگين فقر از يك سو، و از سوي ديگر مناقشه قره‌باغ باعث شد، هزاران از مردم ايران شمالي بي‌خانمان و آواره گشته و نياز فراواني به كمك ساير كشورها پيدا كنند. لذا جمهوري اسلامي ايران با احساس مسئوليت فراوان با تمام امكانات و تواني كه داشت به كمك مردم مسلمان ايران شمالي شتافت. در اين مسير كميته امداد خميني‌(ره) نيز به توصيه مسئولين نظام جمهوري اسلامي در اولين گام، اقدام به جمع‌آوري و ارسال كمكهاي مردمي براي آوارگان نمود. اكنون كه 14 سال از فعاليت‌هاي كميته امداد خميني‌(ره) در باكو مي‌گذرد، فعاليت‌هاي اين كميته تنها به كمك‌هاي نقدي و غيرنقدي محدود نمي‌شود، بلكه طيف وسيعي از كمك‌هاي تحصيلي، بهداشتي و اشتغالزايي را شامل مي‌شود. در واقع گستردگي فعاليت كميته امداد امام خميني (ره) در ايران شمالي، نشان‌دهنده اين است كه جمهوري اسلامي ايران تنها به حمايت عملي از مردم ايران شمالي مي‌پردازد و اين موضوعي است كه موجب ناخرسندي دشمنان مناسبات دو كشور شده است و آنها تلاش دارند با تبليغات منفي و بي‌اساس بر اين روند مثبت مناسبات تاثير منفي بگذارند.

 

 

 

قره‌باغ و صلح ننگين الهام‌علي‌اف با ارمنستان

 

وزارت امور خارجه آمريكا از دولت‌هاي باكو و ايروان خواست خود را براي انعقاد پيمان صلح قره‌باغ آماده كنند.

سفارت آمريكا در باكو، گزارش داد: وزارت  امورخارجه آمريكا، در واكنش به نتايج ديدار روساي گروه مينسك سازمان امنيت و همكاري اروپا با وزراي امور خارجه دولتهاي ايروان و باكو در مادريد، طي بيانيه‌اي از آنها خواست براي رفع اختلاف‌نظرهاي موجود بر سر يكي دو مسئله « پيش‌پا افتاده » و آماده شدن براي انعقاد پيمان صلح بزرگ، تلاش كنند. براساس اين گزارش، در بيانيه وزارت امورخارجه آمريكا همچنين آمده است كه، اين وزارتخانه با استقبال و حمايت از پيشنهاد اخير روساي گروه مينسك براي حل و فصل سريع اختلاف نظرهاي موجود ميان طرفين مناقشه قره‌باغ، از دولت باكو و ايروان مي‌خواهد آخرين مرحله مذاكرات صلح را به پايان برسانند.

وزارت امور خارجه آمريكا در اين بيانيه همچنين ادعا كرده است كه، طرفين مناقشه قره‌باغ در طول سه سال اخير توانسته‌اند در ارتباط با بسياري از موارد اختلاف به توافق برسند و به زودي درباره چند موضوع « پيش‌پا » افتاده نيز به توافق خواهند رسيد.

بيانيه وزارت امورخارجه آمريكا در خصوص مناقشه قره‌باغ نشان مي‌دهد كه از نظر آمريكا تمامي مسايل اساسي مناقشه قره‌باغ حل شده و تنها دو، سه مسئله جزئي باقيمانده است كه آنها نيز به زودي حل خواهد شد.

واقعيت اين است كه از نظر مردم ايران شمالي مسايل اساسي مناقشه قره‌باغ بازگشت اين منطقه به ايران شمالي، آزادي ساير اراضي اشغالي و بازگشت آوارگان دو طرف به خانه و كاشانه خود مي‌باشد. اگر اين بخش از بيانيه وزارت امور خارجه آمريكا كه در مورد مسايل اساسي توافق شده است، درست باشد، اين سئوال مطرح است كه چرا دولت باكو اين پيشرفت‌ها را پنهان مي‌كند و افكار عمومي را از روند مذاكرات با ارمنستان آگاه نمي‌كند؟

واقعيت اين است كه مسايل اساسي كه مدنظر آمريكا است، چشم‌پوشي باكو از قره‌باغ، لاچين و شوشا و عدم بازگشت آوارگان آذري و صرفاً آزادي پنج شهرستان در خارج از قره‌باغ مي‌باشد. بالطبع هر دولتي در باكو كه در اين خصوص توافق كند، از نظر مردم ايران شمالي به خيانت متهم خواهد شد. از سوي ديگر در ارمنستان نيز گروههاي افراطي معتقدند حتي يك متر از اراضي اشغال شده نبايد آزاد شود.

در چنين شرايطي دعوت وزارت خارجه آمريكا از باكو و ايروان به سازش، به معناي آن است كه آنها طرح فعلي گروه مينسك كه مشتمل بر ده ماده است، را بپذيرند. در چنين شرايطي بايد گفت با نزديك شدن موعد انتخابات رياست جمهوري در ايران شمالي، آمريكا بخش جديدي از سناريو توطئه‌آميز خود عليه تماميت ارضي ايران شمالي را آغاز كرده است و جالب اينكه منابع تركيه از جمله روزنامه حريت اعلام كردند در يك همكاري آشكار ميان آمريكا و ارمنستان، اعضاي گروه تروريستي « پ. ك.ك» نيز كه در شمال عراق از سوي آنكارا تحت فشار قرار گرفته‌اند، براي اسكان به اراضي اشغال شده ايران شمالي رهسپار شدند.

مجموعه اين مسايل اين انتظار را در مردم ايران شمالي ايجاد كرده است كه دولت باكو ضمن فاش ساختن پيشنهادات توطئه‌آميز آمريكا، با ميانجيگري گروه مينسك در مناقشه قره‌باغ مخالفت كند. اما دولت الهام‌علي‌اف، در عمل از طريق رسانه‌ها به بسترسازي براي ختم ننگين مناقشة قره‌باغ و واگذاري اين منطقه به ارمنستان در ازاي آزادي پنج شهر اشغالي پرداخته است.